Yeni Yıl

Yılbaşı gecesi dendiği zaman aklıma ilk gelen şey, ailece yenilen yemek sonrasında oynadığımız tombaladır. Ama ne oynamakJ Zaten beş kardeş olmamız nedeniyle kalabalık bir aile olduğumuz malum. Yılbaşı geceleri toplanan tombala ekibi ile yaşanan eğlenceyi anlatamam.

Alt katta oturan amcamın oğlu ve kızı, dayılarım, eşleri ve çocukları, teyzem, eşi  ve çocukları, halam ve rahmetli  eniştemden oluşan yaklaşık 20 kişilik bir ekip.

Annemin yaptığı kabak tatlısı, yemeğin vazgeçilmezi olup halen en favori  tatlılarım arasındadır.

7-8 yaşlarındaydım sanırım. Ahmet eniştem, getirdiği kuruyemişlerin içinden Antep fıstığını ben çok sevdiğim için bana aldığını söylediğinde ne kadar da sevinmiştimJ

Saatlerce süren Tombala, yenilen kuruyemiş ve meyveler eşliğinde muhabbet, Babam ve Cemal dayımın dansözü beklemesi, uzun süren gecenin sonunda çocuklar ve erkekler uyuduktan sonra annem ve diğer bayanların bazen sabaha kadar süren sohbetleri, tabii sabah olduğunda bankada çalışmanın sonucu olarak sadece benim işe gidişim…

Zaman geçti,  Annem ve Babam İstanbul dışına yerleşti, çocuklar büyüdü. Evlenen kardeşler ve kuzenlerle birlikte aile daha da genişledi  fakat eğlence çok ayrı yerlerde farklı şekillerde yaşanmaya başladı. Çok doğal olarak herkes kendi ailesiyle, çocukları, gelinleri ve damatlarıyla veya gençler arkadaşlarıyla kutlamaya başladı. Büyükler ise bazen yalnız kaldı L

Geçen sene yılbaşı gecesi annemle yaptığımız telefon görüşmesinde halam ve eniştemin onlarda misafir olduğunu öğrendiğimde annem ve babam yalnız kalmadığı için çok sevinmiştim.  Ne de olsa Hasan Eniştem tombala ekibimizin vazgeçilmezlerinin başında geliyordu. Beraber tombala oynarlar diye düşünmüştüm. Bilemedik son yılbaşı gecesi olduğunu. O, aramızdan öyle ani bir şekilde ayrıldı ki. Yarın akşamı düşününce O’nu çok özlediğimi fark ettim. Umarım uzun yıllar boyunca tekrar böyle bir kaybımız olmaz.

Her gece yatıp dualarımı okuduktan sonra dilek dilerken, ailem ve tüm sevdiklerim  için önce sağlık ve huzur dilerim diğer talepler sonra gelir. Başkaları adına sağlık ve huzurdan başka özel bir şey dilemem benJ Sevdiklerimin  gönlünde her ne varsa ona kavuşsun diye dua ederim. Çünkü herkesin dileği ve isteği farklıdır. Bazılarının önceliği araba veya evdir. Bazıları işinde kariyer ve bol para peşindedir. Bazıları sevgili ister, bazıları da uzun zamandır beraber olduğu sevgilisiyle evlenmek :)

Biten yılın ardından yeni  gelen yılı her seferinde yeni umutlarla ve büyük heyecanla karşılıyoruz. Geçen yılda gerçekleştiremediklerimiz için yeni bir fırsat elimize geçtiği için her şeye en baştan başlayalım diyoruz. Aldığımız biletlere para çıkarsa ne yapacağımızı düşünmeden edemiyoruzJ

Umuyorum ki herkes 2013 yılından beklentisi neyse ona kavuşsun.Sağlık ve Huzur her zaman olsun.

Rüyalarımız için Sabretmeyi Öğrenmek...

En uzun rüyanın 90 saniyeyi geçmediğini okumuştum. Halbuki benim rüyalarım o kadar uzundur ki.  Ve çoğu rüyamı en ince detayına kadar hikaye gibi anlatabilirim.

Yaklaşık 15 sene önce ilk kez evden ayrıldığımda babamın da işi sebebiyle istanbul dışına yalnız başına gitmesi üzerine gördüğüm rüyadan ağlayarak uyanmıştım.Rüyamda babamı ölmüş gördüğümde sanki acısını hissetmiştim. O günden sonra beni bu kadar etkileyen başka bir rüya görmedim ta ki dün geceye kadar.

Büyük bir hayvan tarafından saldırıya uğrayan annemin çığlıklarını duyduğumda olayın olduğu yere doğru koşarken bir yandan da hayvana vururken ya anneme de vurursam diye düşünüyordum. Uyandığımda karnımın içinde- göğsümde- hatta bileklerimde annemin acısını hissediyordum.

Tabii bundan sonra uzun süre uyuyamadım. Yatakta dönerken odaya giren sivri sineğin ısırmasıyla kendime geldim. Huzursuzluğum azalmak yerine daha da artıyordu. Henüz geceyarısı olduğundan yapabileceğim pek birşey yoktu. Annemin sesini duymaktan başka hiçbirşeyin bana iyi gelmeyeceğini çok iyi biliyordum. Ama sabah olmasına daha çok vardı. Bu arada benim yatakta dönmelerimden olsa gerek eşim uyandı ve ona rüyamı kısaca anlattığımda elimi tutarak ‘annen iyi merak etme yarın sabah ararsın’ diyerek sakinleştirmeye çalıştı. Ama ne mümkün uykum kaçmıştı bir kere. Kalkıp salona geçsem biliyorum ki eşim de beni merak edecek ve kalkacaktı. Sabah çok erken kalkıp işe gideceği için uykusu bölünmesin diye bu fikrimden vazgeçtim. Bu sefer kafama takılan banyodaki koku aparatının sesiydi. Belli aralıklarla verdiği  koku ile birlikte çıkardığı ses ilk kez beni rahatsız ediyordu. Biraz daha yatakta döndükten sonra rahatlamamı sağlayan şeyi annemden öğrenmiştim. Bildiğim tüm duaları okumak ve sıkıntımın geçmesini dilemek. İlahi güç izin verirse sabah olacak ve ben rahatlayacaktım. Elimden geleni yaptıktan sonra bana kalan sabırla beklemekti.

Hayatta olmasını dilediğim birkaç şey var. Onların olması için de sabahın olmasını sabırla beklemem gerekiyor.
İlahi güç izin verirse dileklerim de gerçekleşecek tabii ki. Ama önce bana düşen görevleri yerine getirmeliyim. Sonra bildiğim tüm dualar ve dileklerimi dilemeli odadaki sinek ve koku aparatı gibi hayatımı etkileyecek dış sesleri duymazdan gelmeyi öğrenmeliyim. Amacıma ulaşmak için yapmam gerekenleri yaparken sevdiklerimin istekleri ve rahatını da unutmamalı gerekirse fedakarlık etmeli ve yaşadığım sıkıntılar onları üzeceği için kendi içimde yaşamalıyım.Bu zor dönemde biliyorum ki annemin bana öğrettiği inanç ve iyimserlikle birlikte elimi tutan eşimin desteği ile sabah daha kolay gelecek.

Eğer sabah olmaz ise zaten o zaman da kader diyeceğim. Demekki olmaması gerekiyordu.